Wanneer een eigenaar meldt dat er bij hevige regenval tientallen liters water uit de vloer van de berging omhoog komen, denk je al snel aan een defecte afvoer, een lek in de regenwaterput of een infiltratieprobleem.
In deze woning bleef de oorzaak echter jarenlang een raadsel. Eerdere onderzoeken leverden geen duidelijke verklaring op. Pas na een uitgebreid bouwpathologisch onderzoek werd duidelijk dat het probleem waarschijnlijk niet veroorzaakt werd door één defect, maar door een combinatie van fouten die al tijdens de bouwfase zijn ontstaan.
De uitdaging
De wateroverlast deed zich uitsluitend voor tijdens hevige regenval. In droge periodes waren er geen problemen. Bovendien bevond de berging zich centraal in de woning, ver weg van de regenwaterput en andere zichtbare afvoerpunten.
Dat maakte de zoektocht naar de oorzaak bijzonder complex.
Tijdens het onderzoek werden onder andere volgende technieken ingezet:
- Rioolcamera-inspectie
- Rookgastesten
- Waterbelasting
- Digitale drukmetingen
- Kleurstofonderzoek
- UV-inspectie
Door systematisch mogelijke oorzaken uit te sluiten, konden we steeds dichter bij de werkelijke oorzaak komen.
Eerst de voor de hand liggende oorzaken uitsluiten
Een eerste hypothese was een lekkage op de drukleiding tussen de regenwaterput en de woning.
Maar tijdens de drukmeting werd geen drukverlies vastgesteld. Daarnaast bleef een afzonderlijk geteste vulleiding gedurende een uur volledig waterdicht. Die leidingen konden dus uitgesloten worden als oorzaak van de wateroverlast.
Dat bracht de aandacht naar de regenwaterafvoer en de overloop van de regenwaterput.
Een verrassende ontdekking
Tijdens cameracontroles werden op meerdere plaatsen zware vervuilingen in de leidingen vastgesteld. Het leek alsof zand en vuil van buitenaf de leiding binnendrongen.
Maar de echte doorbraak kwam toen de regenwaterafvoer onder belasting werd getest.
Daarbij bleek dat water terechtkwam in een leiding die jarenlang beschouwd werd als een eenvoudige wachtbuis voor een PE-leiding. Bovendien werd vastgesteld dat deze leiding rond de PE-doorvoer gedeeltelijk was dichtgespoten met PU-schuim.
Dat schuim vormde een onverwachte blokkade waardoor vuil zich kon ophopen en de afvoer steeds verder verstopt raakte.
De vermoedelijke oorzaak
Verder onderzoek bracht aan het licht dat twee leidingen tijdens de bouw vermoedelijk werden omgewisseld.
Hierdoor werd de PE-leiding niet door een aparte wachtbuis geleid, maar door de regenwaterafvoer zelf. Op zich al geen ideale situatie. Door het aanwezige PU-schuim werd de afvoer vervolgens nog extra beperkt.
Bij normale regenval bleef dit verborgen. Maar tijdens intense neerslag liep de afvoer volledig vol, waardoor druk in het leidingstelsel ontstond. Die druk zocht vervolgens de zwakste plek in het systeem op: vermoedelijk een niet-waterdichte verbinding onder de vloer van de berging.
Het resultaat? Water dat letterlijk uit de vloer omhoog werd gedrukt.
Wat kunnen we uit deze case leren?
Deze case toont aan dat de oorzaak van wateroverlast niet altijd ligt waar de schade zichtbaar wordt.
Soms ontstaat een probleem door:
- foutieve aansluitingen tijdens de bouw;
- verborgen constructiedetails;
- gedeeltelijke verstoppingen;
- een combinatie van meerdere kleine afwijkingen.
Zonder grondig onderzoek blijft zo'n probleem vaak jarenlang aanslepen en worden verschillende herstelpogingen uitgevoerd zonder het echte probleem op te lossen.
Onze aanpak: eerst begrijpen, dan herstellen
Bij complexe waterproblemen is het essentieel om niet meteen te herstellen, maar eerst de oorzaak volledig in kaart te brengen.
Door verschillende onderzoekstechnieken te combineren en hypotheses systematisch uit te sluiten, kunnen verborgen gebreken worden blootgelegd die met een standaard inspectie onopgemerkt blijven.
Dat voorkomt onnodige breekwerken én zorgt ervoor dat herstelmaatregelen gericht worden uitgevoerd.
Heb je een dossier waarbij de oorzaak van een vocht- of waterprobleem onduidelijk blijft?
Ontdek hoe een bouwpathologisch onderzoek van Delex verborgen oorzaken aan het licht brengt.